🍃 سیاست غذایی و ایمنی زیستی چین در عصر تغییرات اقلیمی

چین با جمعیتی بیش از ۱.۴ میلیارد نفر، امنیت غذایی را نه یک بخش از سیاست داخلی، بلکه ستون بقا و ابزار نفوذ ژئوپولیتیک می‌داند. تغییرات اقلیمی اما این ستون را زیر فشار گذاشته: خشکسالی‌ها، سیلاب‌ها و تغییر الگوی بارش در مناطق حیاتی تولید برنج و گندم، تهدید مستقیم به ثبات زنجیره تأمین ایجاد کرده‌اند.

🔍 واکنش چین: پنج ضلع سیاست ترکیبی

 کشاورزی هوشمند متصل به AI و IoT – پایش لحظه‌ای خاک، آب و محصولات، استفاده از الگوریتم‌های پیش‌بینی برای جلوگیری از افت بازده.

مهندسی ژنتیک و اصلاح نژادی – توسعه ارقام مقاوم به تنش‌های گرمایی/شوری، با همکاری مؤسسات برتر مانند CAAS (Chinese Academy of Agricultural Sciences).

تأسیس و ارتقاء مراکز ایمنی زیستی سطح بالا (BSL-3 و BSL-4) – مهار عوامل بیماری‌زا در محصولات و دام‌ها قبل از ورود به بازار.

مقررات سختگیرانه واردات – کنترل کیفیت نمونه‌های غذایی وارداتی برای جلوگیری از آلودگی ژنتیکی یا شیمیایی.

دیپلماسی غذایی – سرمایه‌گذاری در اراضی کشاورزی خارج از کشور (آفریقا، آسیای میانه) برای ایجاد ذخایر استراتژیک.

⚖️ پیوند امنیت غذایی و ایمنی زیستی

چین عملاً امنیت غذایی را بدون ایمنی زیستی ممکن نمی‌بیند. سیستم‌های پایش زیستی که برای بیماری‌های دامی و گیاهی طراحی شده‌اند، همان‌قدر بخشی از چرخه تولید هستند که تراکتور یا بذر. این سیستم‌ها به‌خصوص بعد از پاندمی COVID-19 تقویت شدند تا خطرات zoonosis (انتقال بیماری از حیوان به انسان) یا phyto-pathogen های مقاوم را کاهش دهند.